Geskryf deur Tanya Gardiner, CfaN
’n Hart vir die onbereiktes
Dit was juis so ’n afgeleë gebied wat die Here vier jaar gelede op evangelis Kaisa Fischer se hart gelê het. Kaisa, ’n CfaN Bootcamp-gegradueerde en haar medearbeider Marita Orevi Tornes, bedien in die Omo-vallei in Ethiopië, waar 13 van die 16 plaaslike stamme as onbereik beskou word. “Onbereik” beteken nie dat daar geen Christene is nie, maar dat die kerk daar nog klein en kwesbaar is en hulp nodig het met evangelisasie en dissipelskap. Kaisa en Marita werk veral onder die Hamer-, Desenech- en Mursi-stamme. Dit is uitputtende en gevaarlike werk. Die hitte is versengend, daar is min paaie en dit neem soms ’n hele dag om die mees afgeleë dorpe te bereik.
Die Kerk word versterk
In 2025 het CfaN-evangeliste plaaslike gelowiges uit 13 van die stamme opgelei in evangelisasie, dissipelskap en kerkplanting. Baie van hierdie jong mense het voortgegaan om die Evangelie te verkondig nadat die sendelinge vertrek het. Wanneer die sendelinge terugkeer is die getuienisse merkwaardig. God hou nie op om te werk wanneer buitelanders vertrek nie. Kerke is reeds in bykans elke bereikte dorp geplant, maar daar is dikwels aanvanklik hewige weerstand teen die Evangelie.
Vervolging en slae ter wille van die Evangelie
Kaisa vertel: “In Mei 2024 het ons ’n dorpie met drie gelowiges besoek. Mense het ons bespot en ons boodskap verwerp. Ons het weggegaan met die gevoel dat dit tevergeefs was. ’n Jaar later het ons teruggekeer en gehoor wat gebeur het ná ons vertrek. Een gelowige uit daardie klein groepie, ’n jong man met die naam Alex*, het met groot ywer vir die Here begin leef. Hy het oral begin preek en herlewingsvure na sy dorpie en ander nabygeleë dorpies versprei. Baie mense het tot bekering gekom, insluitende die meeste van sy familie. Dit het die ringkoppe in die dorp woedend gemaak. Hulle het die gelowiges gedreig, die hutkerk afgebreek en hulle vervloek. Een nag het hulle vir Alex gaan soek. Toe hulle hom nie kry nie, het hulle ander gelowiges wreed geslaan totdat die bloed geloop het. Alex het teruggegaan, is vasgebind en byna doodgeslaan. Hy het oorleef en weer begin preek.
Hulle vloeke draai teen hulle
Later, terwyl hy die Evangelie verkondig het, het twee ringkoppe, bekend daarvoor dat hulle mense vervloek, woedend toegekyk hoe twee vroue Christus aanneem. Hulle het die predikers begin vervloek, maar albei het skielik daar dood neergeslaan. Alex is uiteindelik gedwing om te vlug vir sy veiligheid. Toe begin iets merkwaardig gebeur: Sy vervolgers het begin sterf. Een aan ’n slangbyt, een nadat hy bloed opgegooi het, ’n ander deur selfdood. Uiteindelik het die jong evangelis se eie broer, ’n sterk teenstander, ernstig siek geword en bloed begin urineer. Toe die dorpsringkoppe dit alles sien, het hulle die gemeenskap bymekaargeroep en gesê: “Hierdie Jesus wat hulle verkondig, moet die ware God wees. Ons moet daardie jong gelowiges vra om terug te kom en vir ons te bid. Ons moet hulle om vergifnis vra.” Die gelowiges het teruggekeer en vir Alex se broer gebid. Hy is volkome genees. Vandag is hy die predikant van die dorpskerk, minstens vyf voormalige vervolgers is gered en die hele dorp het Jesus as Here bely. Wat eens ’n klein, bespotte groepie was, is nou ’n gemeente van ongeveer 50.
‘Julle God het ons nie lief nie’
Ons het ’n afgeleë dorp besoek waar mense weer eens nie ons boodskap wou hoor nie. Ons het van hut tot hut gegaan, gegroet en gebid waar dit toegelaat is, en ’n 16-jarige seun op die grond gevind, stom en verlam. Sy ma het verduidelik dat hy ’n bulspring-seremonie bygewoon het, ’n demoniese vrugbaarheidsritueel waar mans oor bulle spring en vroue hul “liefde” wys deur hul rûe te laat slaan totdat dit bloei. Hy het net gaan kyk, maar op pad huis toe het hy mal geword en stom en verlam geraak. So het hy ’n maand lank gelê. Ons het vir hom gebid en hy het opgestaan en begin praat, volkome genees. Tog het die dorp weerstand gebied, want die ringkoppe was verbitterd. Hulle het gesê: “Julle God het ons nie lief nie. Hier was vyf jaar lank geen reën nie.” Ons het hulle geseën, vir reën gebid en vertrek.
‘Ons is nou almal gelowiges’
Maande later het een van ons plaaslike predikante teruggegaan. Die plek was totaal verander – groen en welig, nie meer ’n woestyn nie. ’n Kerkgebou is opgerig. Die mense het hom gegroet met die woorde: “Ons is nou almal gelowiges. Ná julle vertrek het dit die volgende dag begin reën. Dit reën sedertdien aanhoudend.” Toe ek in 2025 terugkeer, het ek dit self gesien. Ons het ’n jong man gevra of hy die geneesde seun ken. “Ja,” het hy gesê, “hy is my broer. Ek is ook nou ’n gelowige as gevolg van die wonderwerk en die reën.”
Klik hier om OP HOOGTE van die nuus te bly deur op ons GRATIS weeklikse nuusbrief in te teken.
> Ondersteun asseblief Christen-media en -joernalistiek in Suid-Afrika. Help ons om die Woord van God te verkondig en standpunt in te neem vir die waarheid deur ’n skenking aan ons bediening te maak. Ons waardeer jou ondersteuning. Klik hier om hande te vat met JUIG! Tydskrif.
Fotos verkry deur oorspronklike artikel
Datum gepubliseer: 19/03/2026
VRYWARING
JUIG! Nuus is ’n Christen-nuusportaal wat vooraf gepubliseerde artikels deur skrywers van oral in die wêreld beskikbaar stel. Die skakel en oorspronklike bron van elke artikel word verskaf en die skrywer van elke artikel word ook aangedui (waar moontlik). Hoewel ons ook baie van ons eie artikels publiseer wat deur JUIG! se eie joernaliste geskryf is, skep ons nie uitsluitlik ons eie inhoud nie. Enige sienings of menings wat op hierdie webtuiste verskyn, is uitsluitlik dié van die skrywer en verteenwoordig nie noodwendig dié van die maatskappy nie.
