Erika Kirk se huldeblyk: ‘Laat Charlie se wonderwerk ook jou keerpunt wees’

Inligting deur: Religion Unplugged

Die volgende opmerkings is gemaak deur Erika Kirk, die vrou van die oorlede Turning Point USA se HUB, Charlie Kirk, op 21 September tydens Kirk se gedenkdiens by State Farm-stadion in Glendale, Arizona.

‘Hier is ek, Here’
Mag God julle almal seën wat van regoor die wêreld hierheen gekom het om my Charlie te eer en te vier. Net ’n paar myl hiervandaan, twee jaar gelede by America Fest 2023, het Charlie op die verhoog ’n toespraak gelewer vir ons Turning Point USA Faith-geleentheid. Charlie het daarvan gehou om sonder ’n manuskrip te praat. Hy was baie goed daarmee. Ek het dus self nooit geweet wat hy sou sê nie. En daardie dag het hy gekies om te praat oor sy oorgawe aan die wil van God. Hy het een van sy gunsteling Bybelverse aangehaal, Jesaja 6:8: “Hier is ek, Here. Stuur my.”

Nadat Charlie klaar was, het ek hom agter die verhoog ontmoet en met hom gepraat. Ek sal dit nooit vergeet nie. Ek het gesê: “Charlie, liefie, asseblief, praat eers met my voor jy weer daardie woorde sê. Want wanneer jy dit sê, lê daar só baie krag in daardie vers.”

“Hier is ek, Here, gebruik my.” God neem jou op jou woord. En Hy het dit met Charlie gedoen.

Elf dae gelede het God daardie totale oorgawe van my man aanvaar en hom toe na Hom toe geroep. Meer as enigiets anders wou Charlie nie sy eie wil volg nie, maar die wil van God. En oor die afgelope elf dae, deur al die pyn, het ek nog nooit soveel troos gevind soos nou nie. In die woorde van die Ons Vader: Laat U wil geskied. God se liefde is aan my geopenbaar op die dag dat my man vermoor is.

Onmiddellik gekonfronteer met verlies
Op die middag van 10 September het ek by ’n hospitaal in Utah aangekom om die ondenkbare te doen: om direk na my man se vermoorde liggaam te kyk. Ek het die wond gesien wat sy lewe beëindig het. Ek het alles gevoel wat ’n mens sou verwag om te voel. Ek het skok ervaar, afgryse en ’n vlak van hartseer waarvan ek nie eens geweet het bestaan nie. Maar daar was ook iets anders. Selfs in die dood kon ek steeds die man sien wat ek liefhet. Ek het die enkele grys haar aan die kant van sy kop gesien, waarvan ek hom nooit vertel het nie.

’n Teken van genade in tragedie
Nou weet hy. Jammer, liefie, ek sê dit nou. Maar ek het hom nooit vertel nie. Ek wou nie. Ek het ook dit gesien: die vaagste glimlag op sy lippe. En dit het vir my iets belangrik gewys. Dit het vir my ’n groot genade van God in hierdie tragedie geopenbaar. Toe ek dit sien, het ek geweet Charlie het nie gely nie. Selfs die dokter het gesê dit was só onmiddellik dat selfs al was Charlie in ’n operasiesaal toe hy geskiet is, daar niks gedoen kon word nie. Daar was geen pyn nie. Geen vrees, geen angs nie. Een oomblik het Charlie gedoen wat hy liefgehad het – redeneer en debatteer op kampus, veg vir die evangelie en die waarheid voor ’n groot skare. En toe het hy sy oë toegemaak. Hy het geknipoog en sy Verlosser in die Paradys gesien. En al die hemelse geheime is aan hom geopenbaar.

Troos vir die volgende vyftien minute
God se liefde is in die dae daarna aanhoudend aan my geopenbaar. Die volgende dag op die aanloopbaan van Air Force Two het ek Usha Vance, ’n kosbare vrou, in die oë gekyk. Ek het haar hand vasgehou en eerlik gesê ek weet nie hoe ek deur hierdie tyd gaan kom nie. Sy het vir my gesê: “Jy weet, wanneer jy in ’n vliegtuig met jou kinders is, en dit is die laaste 15 minute van die vlug, en dinge is deurmekaar – die kinders wil nie saamwerk nie, speelgoed vlieg oral rond en almal skree. Jy dink net: ek kan nie wag dat hierdie vliegtuig land nie. Maar dit is net 15 minute voor jy land.” Sy het vir my gesê: “Jy sal deur hierdie 15 minute kom, en dan deur die volgende 15 minute daarna.” Usha, ek dink nie jy het toe besef nie, maar daardie woorde was presies wat ek moes hoor. En bowenal is God se liefde en genade die afgelope tien dae aan my geopenbaar.

Herlewing ná die tragedie
Na Charlie se sluipmoord het ons nie geweld gesien nie. Ons het nie oproer gesien nie. Ons het nie revolusie gesien nie. In plaas daarvan het ons dit gesien waarvoor my man altyd gebid het om in hierdie land te sien: Ons het herlewing gesien. Hierdie afgelope week het ons mense gesien wat vir die eerste keer in tien jaar weer ’n Bybel oopmaak. Ons het mense gesien wat vir die eerste keer sedert hulle kinderjare gebid het. Ons het mense gesien wat vir die heel eerste keer in hulle lewens ’n erediens bygewoon het.

Geloof as ’n leefgewoonte
Charlie het daarvan gehou om joernaal te hou. Hy het dit gedoen om belangrike oomblikke en woorde te onthou wat hom geraak het. Een van die dinge wat hy geskryf het, was dit: Elke keer as jy ’n besluit neem, laat dit ’n merk op jou siel. Aan almal van julle wat nou daardie besluit geneem het en die eerste stap na ’n geestelike lewe gegee het, sê ek: dankie en welkom. Eendag hoop ek julle kyk terug en besef dit was die belangrikste besluit van julle lewe. Want dit ís. En aan almal van julle wat reeds gelowiges is: dit is julle taak om hierdie mense te versorg. Moenie dit ligtelik opneem nie. Maak die saad van hulle geloof nat. Beskerm dit en help dit groei.

Sy kruis tot die einde
Elke dag, wanneer Charlie kantoor toe gery het, het hy deur sy kontaklys gegaan – en ek weet baie van julle is daardeur geraak – en hy het Bybelverse gestuur vir die dag. Hy het geweet geloof is ’n gewoonte. Hoe meer jy dit uitleef, hoe meer groei dit. Maar weet ook dit: die saad is nou eers geplant. Die vyand sal jou juis nou die meeste versoek. God sal altyd daar wees vir jou. Maar jy moet keer op keer jou siel merk in die rigting van Christus. Bid weer. Lees weer die Bybel. Gaan Sondag weer kerk toe, en die Sondag daarna. Breek weg van die versoekings en kettings van hierdie wêreld. Om ’n volgeling van Christus te wees is nie maklik nie. Dit is nie veronderstel om maklik te wees nie.

Jesus het gesê: as iemand My aan wil kom, moet hy homself verloën, sy kruis opneem en My volg. Hy het gesê Hy sou vervolg word. Hy het gesê ons sou vervolg word. En Charlie het dit geweet en sy kruis gewillig gedra tot aan die einde. Ek wil hê julle moet weet: hoewel Charlie veel te vroeg gesterf het, was hy ook gereed om te sterf. Daar was niks wat hy uitgestel het nie. Daar was niks wat vir hom te moeilik of te pynlik was nie. Hy het hierdie wêreld sonder berou verlaat. Hy het elke dag 100% gedoen wat hy kon. Maar weet dit: Charlie het gesterf met onvoltooide werk, maar nie met onafgehandelde besigheid nie. En ek sal hom mis. Ek sal hom so baie mis. Want ons huwelik en ons gesin was pragtig. Dit ís steeds.

God se visie vir huweliksvreugde
Die grootste saak in Charlie se lewe was om die Amerikaanse gesin te herstel. Wanneer hy met jongmense gepraat het, was hy altyd gretig om hulle van God se visie vir die huwelik te vertel – en dat as hulle net sou waag om dit uit te leef, dit elke deel van hulle lewe sou verryk, net soos dit ons huwelik verryk het. Iemand het my eenkeer gevra hoe ons ons huwelik so sterk gehou het terwyl hy soveel gereis het. En ons klein geheim was: liefdesbriewe. Elke Saterdag het Charlie een vir my geskryf. Hy het nooit een gemis nie. In elke brief het hy vir my gesê wat sy hoogtepunt van die week was, hoe dankbaar hy vir my en ons kinders was. En altyd aan die einde het hy dit afgesluit met die mooiste vraag: “Laat weet my asseblief hoe ek jou beter kan dien as jou man.”

Ware manlikheid: lei om te dien
Charlie het perfek verstaan wat God se rol vir ’n Christelike man is: ’n man wat lei sodat hy kan dien. Aan al die mans regoor die wêreld: aanvaar Charlie se uitdaging en leef ware manlikheid uit. Wees sterk en moedig vir jou gesin. Het jou vrou lief en lei haar. Het jou kinders lief en beskerm hulle. Wees die geestelike hoof van jou huis. Maar asseblief, wees ’n leier wat jou vrou die moeite werd vind om te volg. Jou vrou is nie jou dienaar nie. Sy is nie jou werknemer nie. Sy is nie jou slaaf nie. Sy is jou helper. Julle is nie teenstanders nie. Julle is een vlees. Werk saam tot eer van God.

Ek was Charlie se vertroueling. Ek was sy kluis, sy naaste en mees vertroude raadgewer. Sy beste vriend. Ek het my hart in hom ingegooi en hom diep liefgehad. Ek het hom bemagtig, want sy liefde vir my het my gedryf om ’n beter vrou te wees. Hy het my elke dag geëer. En ek het gebid dat ek die vrou kon wees wat God bedoel het ek vir hom moes wees.

’n Oproep aan vroue en moeders
Vroue, ek het ook ’n uitdaging vir julle. Wees deugsaam. Ons krag lê in God se ontwerp vir ons rol. Ons is die aanmoedigers. Ons is die bewaarders van die huis. Bewaar jou hart, want alles wat jy doen, vloei daaruit. En as jy ’n moeder is, besef asseblief dat dit die belangrikste bediening is wat jy het. In ons huis, omdat Charlie baie gereis het, het ons saamgereis waar ons kon. Maar ek het seker gemaak dat wanneer Charlie terugkom van die werk, dit sy heilige tuiskomplek is – weg van die bekommernisse van die wêreld. Ek het hom nooit skuldig laat voel omdat hy te lank weg was nie, of te laat tuisgekom het nie. Ek het hom altyd gesê: jou huis is hier vir jou, en dit wag vir jou. Ek het dit ’n plek gemaak waar hy dadelik wou wees wanneer hy weer van die pad af kom.

’n Span vir dieselfde roeping
Ons het nie telling gehou tussen mekaar nie. Ons was ’n span wat saam vir dieselfde missie gewerk het. Ek wou nooit die een wees wat tussen Charlie en die taak staan wat God vir hom voorberei het nie. En ek het geweet Charlie sou altyd sy bes doen om my ook te ondersteun. My huwelik met Charlie was die beste ding wat ooit met my gebeur het en ek weet dit was ook die beste ding vir hom. Hy wou hê almal moes daardie vreugde ervaar.

En dit is wat so mooi is van God se ontwerp vir die huwelik – almal kan. Ek kan aanhou om daaroor te praat. En in die jare wat kom, sal ek. Maar Charlie se sending, bo alles, was gerig op diegene wat nie getroud is nie. Hy het sy organisasie goed benoem, want hy het geweet dinge is nie reg in Amerika nie, veral onder jongmense, en hulle het ’n nuwe rigting nodig.

Liefde vir die verlore seuns
Charlie wou passievol die Verlore Seuns van die Weste bereik en red – die jong mans wat voel hulle het geen rigting, geen doel, geen geloof en geen rede om te lewe nie. Die mans wat hulle lewens mors op afleidings. Die mans wat verteer word deur wrok, woede en haat. Charlie wou hulle help. Hy wou hê hulle moes ’n tuiste vind by Turning Point USA. En wanneer hy kampusse besoek het, het hy vir hulle ’n beter pad en ’n beter lewe gewys.

My man, Charlie. Hy wou jong mans red, net soos die een wat sy lewe geneem het. Daardie jong man. Daardie jong man aan die kruis. Ons Verlosser het gesê: “Vader, vergeef hulle, want hulle weet nie wat hulle doen nie.” Daardie man. Daardie jong man. Ek vergewe hom. Ek vergewe hom omdat dit is wat Christus gedoen het. Dit is wat Charlie sou doen. Die antwoord op haat is nie haat nie. Die antwoord, soos ons uit die evangelie weet, is liefde. Altyd liefde. Liefde vir ons vyande en liefde vir diegene wat ons vervolg.

’n Groter taak voorentoe
Die wêreld het Turning Point USA nodig. Dit het ’n groep nodig wat jongmense van die pad van ellende en sonde af wegwys. Dit het iets nodig wat mense wegvoer van die hel – in hierdie wêreld en in die volgende. Dit het jongmense nodig wat in die rigting van waarheid en skoonheid wys. En daarom belowe ek julle vandag: elke deel van ons werk sal groter word. Ek is geweldig geëerd om die nuwe HUB van Turning Point USA te wees. Ek neem dit nie ligtelik op nie. Charlie en ek was verenig in doel. Sy passie was my passie. En nou is sy sending my sending.

Alles wat Turning Point USA opgebou het deur Charlie se visie en harde werk, sal ons tienvoudig groter maak deur die krag van sy nagedagtenis. Daar sal nuwe takke ontstaan. Duisende nuwe gemeentes en pastore sal bykom. En ja, kampus-geleenthede sal voortgaan, en ons sal steeds debatte en dialoog hou.

Praat, glo en beskerm die regte
Die Eerste Wysiging van ons Grondwet is die mees menslike wysiging. Ons is van nature sprekende wesens, van nature gelowige wesens – en die Eerste Wysiging beskerm ons reg om albei te doen. Geen sluipmoordenaar sal ons ooit keer om daardie regte te verdedig nie. Want wanneer jy die gesprekke stop, wanneer jy die dialoog stop, dan gebeur dit: ons verloor die vermoë en die bereidwilligheid om te kommunikeer. En dan kry ons geweld.

Hy het geweet wat hy doen

En soos ek nou hier staan en na hierdie pragtige foto van my man voor my kyk wat in die stadion hang, dink ek terug aan my man 13 jaar gelede. Ek het hom nog nie ontmoet nie. Hy was 18 jaar oud, pas uit die hoërskool, sonder ’n sent in sy sak of ’n kontaknommer in sy foon, en het deur die gange van die RNC gehardloop. Mense het gesê hy weet nie wat hy doen nie, maar hy het geweet. Hy het presies geweet wat hy doen. Hy sou die wêreld verander. En hy het.

Laat sy wonderwerk jou keerpunt wees

Charlie se lewe was ’n keerpunt vir hierdie land. Dit was ’n wonderwerk. Laat daardie wonderwerk van sy lewe ook jou keerpunt wees. Kies gebed. Kies moed. Kies skoonheid. Kies avontuur. Kies familie. Kies ’n lewe van geloof. En belangriker nog: kies Christus. Ek het jou lief, Charlie, my liefste. En ek sal jou trots maak.

Mag God julle almal seën. En mag God Amerika seën.

Klik hier om OP HOOGTE van die nuus te bly deur op ons GRATIS weeklikse nuusbrief in te teken.

Datum gepubliseer: 23/09/2025

VRYWARING
JUIG! Nuus is ’n Christen-nuusportaal wat vooraf gepubliseerde artikels deur skrywers van oral in die wêreld beskikbaar stel. Die skakel en oorspronklike bron van elke artikel word verskaf en die skrywer van elke artikel word ook aangedui (waar moontlik). Hoewel ons ook baie van ons eie artikels publiseer wat deur JUIG! se eie joernaliste geskryf is, skep ons nie uitsluitlik ons eie inhoud nie. Enige sienings of menings wat op hierdie webtuiste verskyn, is uitsluitlik dié van die skrywer en verteenwoordig nie noodwendig dié van die maatskappy nie.