– Bert Pretorius, president van SACOFF
Artikelbron: Mediaverklaring verkaf
Die afgelope naweek het duisende jong Suid-Afrikaners by ’n stampvol SuperSport Park-stadion vir Youth Fest 2026 bymekaargekom.
Terwyl ek voor ’n see van energieke, passievolle en afwagtende jongmense gestaan het, kon ek nie anders as om te dink aan hoe dikwels ons nasionale gesprek oor die jeug deur statistieke, uitdagings en krisisse oorheers word nie. Ons hoor van werkloosheid, misdaad, dwelmmisbruik, geslagsgebaseerde geweld, geestesgesondheidsuitdagings, tekortkominge in die onderwys en ’n groeiende gevoel van hopeloosheid onder baie jongmense. Hierdie uitdagings is werklik. Dit kan nie geïgnoreer word nie.
Tog het dit wat ek by Youth Fest gesien het, my daaraan herinner dat daar ’n ander verhaal in Suid-Afrika besig is om te ontvou – een wat selde die hoofopskrifte haal. ’n Nuwe generasie tree na vore.
Terwyl ons land die 50ste herdenking van Jeugdag op 16 Junie gedenk, onthou ons die merkwaardige dapperheid en opoffering van die jeug van 1976. Wat as ’n vreedsame protesoptog in Soweto begin het, het ’n bepalende oomblik in die Suid-Afrikaanse geskiedenis geword. Baie jongmense het die hoogste prys betaal in hulle strewe na vryheid en geregtigheid. Hulle moed herinner ons daaraan dat jongmense nog nooit passiewe toeskouers van die geskiedenis was nie. Hulle was dikwels juis die mense wat dit gevorm het.
Geen ouderdomsperk vir oortuiging nie
Een van die belangrikste lesse uit die jeug van 1976 is dat daar geen ouderdomsperk op oortuiging, moed of leierskap is nie.
Baie mense onderskat die krag van die jeug. Party sien jongmense as toekomstige leiers. Ek glo hulle is die leiers van vandag.
Die apostel Paulus het aan ’n jong leier met die naam Timoteus geskryf en gesê: “Laat niemand jou jonkheid verag nie.” Daardie woorde bly vandag net so relevant soos wat dit twee duisend jaar gelede was.
Te veel jongmense bring hulle lewens deur met wag. Hulle wag totdat hulle ouer is. Hulle wag totdat hulle meer hulpbronne het. Hulle wag totdat hulle gekwalifiseerd voel. Hulle wag totdat iemand vir hulle toestemming gee.
Tog het God deur die geskiedenis heen jongmense konsekwent gebruik om buitengewone dinge te doen. Dawid het ’n reus verslaan terwyl hy nog ’n seun was. Jeremia is geroep om nasies te beïnvloed terwyl hy nog ’n jongmens was. Koning Josia was nog ’n jong man toe hy gekies het om God te soek, ’n nasie te hervorm en die aanbidding van die Here regdeur Juda te herstel. Daniël en sy vriende het in ’n vreemde kultuur, koninkryk en geslag getrou aan God gebly deur hulle onwrikbare karakter en wysheid. Die jongmense van 1976 het gehelp om die verloop van die Suid-Afrikaanse geskiedenis te verander.
Geen ouderdomsperk vir roeping nie
Die werklikheid is dat ouderdom nie invloed bepaal nie. Roeping doen. Tydens Youth Fest het ek die jongmense met ’n eenvoudige, maar diepgaande vraag uitgedaag: “Waarvoor is jy te jonk?” My antwoord was: “God het jou geroep; jy het toestemming om die wêreld te verander.”
Een van die sterkste indrukke waarmee ek ná die byeenkoms weggestap het, was dat baie jong Suid-Afrikaners honger is vir roeping. Hulle soek iets groter as hulleself. Hulle wil hê hulle lewens moet tel. Hulle wil ’n verskil maak.
Dit is bemoedigend, want nasies word nie bloot deur beleide en programme verander nie. Nasies word verander wanneer mense hulle roeping ontdek en verantwoordelikheid neem.
Dra die las van ’n nasie
Suid-Afrika het dringend ’n generasie nodig wat bereid is om die las van die nasie te dra. ’n Las vir sterker gesinne. ’n Las vir etiese leierskap. ’n Las vir veiliger gemeenskappe. ’n Las vir gehalte-onderwys. ’n Las vir ekonomiese geleenthede. ’n Las vir geregtigheid. ’n Las vir versoening.
Die jongmense wat sal help om Suid-Afrika se toekoms te vorm, is nie noodwendig dié met die hardste stemme nie. Dit is dié wat bereid is om verantwoordelikheid te neem vir die uitdagings rondom hulle.
Die grootste leiers deur die geskiedenis heen het nog altyd ’n las gedra vir iets groter as hulleself. Wat my die meeste by Youth Fest getref het, was die gevoel dat baie jongmense gereed is om daardie roeping te beantwoord.
Die struikelblok van vrees
Tog bly daar ’n beduidende struikelblok: vrees. Vrees vir mislukking. Vrees vir verwerping. Vrees vir kritiek. Vrees om alleen te staan. Vrees om foute te maak. Vrees het al tallose drome, besighede, bedieninge en geleenthede gestuit voordat hulle ooit ’n kans gehad het om te begin. Dit keer talentvolle mense om geleenthede aan te gryp, inisiatiewe te begin, besighede te vestig, leierskapsvaardighede te ontwikkel of posisies van verantwoordelikheid te aanvaar.
Maar die geskiedenis word nooit verander deur mense wat deur vrees beheer word nie. Dit word verander deur mense wat deur roeping beheer word. Vooruitgang is selde gedryf deur dié wat gewag het totdat elke onsekerheid verdwyn het.
Kampioene of lafaards
Ek het met die jongmense gedeel dat elke generasie moet kies of dit kampioene of lafaards gaan voortbring. ’n Lafaard leef hoofsaaklik vir selfbehoud. Kampioene leef vir ’n saak groter as hulleself.
Die verskil is nie dat kampioene nooit vrees ervaar nie. Die verskil is dat hulle weier om toe te laat dat vrees hulle toekoms bepaal. Hulle kies moed bo gemak. Oortuiging bo gerief. Roeping bo selfbehoud.
In daardie sin staan elke generasie voor ’n keuse. Dit kan ’n generasie toeskouers word wat van ’n afstand af kyk hoe gebeure ontvou, of ’n generasie kampioene – mense wat bereid is om betrokke te raak, by te dra en leiding te neem, ten spyte van die uitdagings wat hulle teëkom.
Vandag glo ek dat Suid-Afrika nóg ’n generasie kampioene het. Kampioene in ons skole, universiteite, besighede, kerke en gemeenskappe. Kampioene wat geloof bo vrees kies. Kampioene wat integriteit bo korrupsie kies. Kampioene wat diensbaarheid bo selfsug kies. Kampioene wat verantwoordelikheid bo apatie kies.
Suid-Afrika het ’n toekoms
Terwyl ek oor SuperSport Park-stadion uitgekyk het, is ek met hoop vervul. Nie omdat ons uitdagings verdwyn het nie. Nie omdat oplossings maklik sal kom nie. Maar omdat ek duisende jongmense gesien het wat weier om te glo dat Suid-Afrika se beste dae agter haar lê. ’n Generasie met ’n Goddelike roeping wat groter is as hulleself.
Ek het ’n generasie gesien wat wil dien. ’n Generasie wat wil lei. ’n Generasie wat wil bou. ’n Generasie wat ’n verskil wil maak.
Die jeug van 1976 het gehelp om politieke vryheid vir Suid-Afrika te verseker. Maar dalk is die uitdaging wat voor hierdie generasie geplaas word, anders. Dalk word hierdie generasie geroep om te help bou aan ’n samelewing wat gekenmerk word deur geloof, integriteit, geleentheid, verantwoordelikheid, versoening en hoop.
Terwyl ons Jeugdag vier, laat ons méér doen as om net die opofferings van die verlede te onthou. Laat ons in ons jong leiers belê. Laat ons hulle aanmoedig, toerus, mentor en in hulle glo.
Want ná hierdie naweek is ek meer oortuig as ooit: ’n Nuwe generasie tree na vore! En as hulle moed, roeping, verantwoordelikheid en geloof omhels, kan hulle dalk help om een van die grootste hoofstukke in Suid-Afrika se verhaal te skryf.
Klik hier om OP HOOGTE van die nuus te bly deur op ons GRATIS weeklikse nuusbrief in te teken.
> Ondersteun asseblief Christen-media en -joernalistiek in Suid-Afrika. Help ons om die Woord van God te verkondig en standpunt in te neem vir die waarheid deur ’n skenking aan ons bediening te maak. Ons waardeer jou ondersteuning. Klik hier om hande te vat met JUIG! Tydskrif.
Hoof foto verkry deur Freepik – slegs vir illustrasie doeleindes
Datum gepubliseer: 15/07/2026
VRYWARING
JUIG! Nuus is ’n Christen-nuusportaal wat vooraf gepubliseerde artikels deur skrywers van oral in die wêreld beskikbaar stel. Die skakel en oorspronklike bron van elke artikel word verskaf en die skrywer van elke artikel word ook aangedui (waar moontlik). Hoewel ons ook baie van ons eie artikels publiseer wat deur JUIG! se eie joernaliste geskryf is, skep ons nie uitsluitlik ons eie inhoud nie. Enige sienings of menings wat op hierdie webtuiste verskyn, is uitsluitlik dié van die skrywer en verteenwoordig nie noodwendig dié van die maatskappy nie.
