Persverklaring deur Right To Life UK
Daar word gevra dat ondersoek ingestel word na Wes-Australië se wetgewing oor bygestaande sterwe nadat die aantal gevalle van genadedood oor vier jaar met 243% gestyg het.
Wes-Australië word nou die “genadedoodhoofstad van Australië” genoem. Volgens die jongste jaarverslag, wat vandag gepubliseer is, is genadedood en bygestaande selfdoding tans verantwoordelik vir 2,9% van alle sterftes in die deelstaat. Dit is die hoogste persentasie van enige Australiese deelstaat en een van die hoogste ter wêreld.
In die vyfde volle verslagjaar sedert die wet in werking getree het, is Wes-Australië se persentasie sterftes deur genadedood of bygestaande selfdoding die tweede hoogste ter wêreld wanneer lande op dieselfde stadium ná wettiging vergelyk word.
Dr Scott Blackwell, uittredende voorsitter van Wes-Australië se Raad vir Vrywillige Bystand met Sterwe, erken in die verslag dat die omvang van die diens meer as tien keer groter is as wat aanvanklik voorspel is.
Tweede hoogste persentasie ter wêreld ná vyf jaar
Die verslag bevat statistieke oor die vyfde jaar sedert die wetgewing oor genadedood en bygestaande selfdoding in Wes-Australië in werking getree het.
‘n Vergelyking met lande waar soortgelyke wetgewing geld, toon dat Wes-Australië ná vyf jaar die tweede hoogste persentasie sterftes deur genadedood of bygestaande selfdoding het.
Slegs Kanada, wat algemeen beskou word as ‘n land met van die mees verreikende wetgewing oor bygestaande sterwe, het in die vyfde jaar ná wettiging ‘n hoër persentasie aangeteken. In Kanada was 3,2% van alle sterftes destyds die gevolg van genadedood of bygestaande selfdoding, teenoor Wes-Australië se 2,9%.
Volgens Wes-Australië se jaarverslag vir die tydperk 1 Julie 2025 tot 30 Junie 2026 was daar altesaam 541 sterftes deur genadedood en bygestaande selfdoding. Dit verteenwoordig ‘n styging van 182% teenoor die 192 sterftes wat in 2021–2022 aangeteken is.
Van die 541 sterftes was 508 die gevolg van genadedood, teenoor 147 gedurende die eerste jaar waarin die wet gegeld het. Dit verteenwoordig ‘n styging van ongeveer 243%. Die oorblywende 33 sterftes was die gevolg van bygestaande selfdoding.
Statistieke dui op moontlike soektog na dokters wat versoeke sal goedkeur
Meer as ‘n kwart van die pasiënte wat gedurende 2025–2026 aanvanklik om genadedood of bygestaande selfdoding aansoek gedoen het, het meer as een eerste versoek ingedien.
Dit was 333 pasiënte, oftewel 26,7% van die totaal.
Volgens die verslag kan herhaalde versoeke voorkom wanneer ‘n dokter ‘n pasiënt se eerste versoek weier en die pasiënt daarna dieselfde versoek aan ‘n ander dokter rig.
Dit wek kommer dat sommige pasiënte moontlik van dokter na dokter gaan totdat hulle een kry wat bereid is om hul versoek goed te keur.
Hierdie bevindings het aanleiding gegee tot oproepe dat Wes-Australië se minister van gesondheid, Meredith Hammat, dringend ondersoek instel na die moontlikheid dat pasiënte dokters soek wat bereid is om hul versoeke goed te keur.
Raad vra dat wetgewing verder uitgebrei word
Ondanks die skerp toename in sterftes en kommer oor die toepassing van die wetgewing, het die raad wat toesig hou oor bygestaande sterwe gevra dat bestaande beperkings verder verslap word.
Verskeie raadslede het voorheen die instelling van wetgewing oor bygestaande sterwe ondersteun.
In sy jaarverslag vir 2025–2026 beveel die raad aan dat die bestaande vereiste oor pasiënte se lewensverwagting hersien word.
Tans moet ‘n pasiënt na verwagting binne ses maande sterf om vir bygestaande sterwe in aanmerking te kom. Vir pasiënte met neurodegeneratiewe siektes geld ‘n tydperk van twaalf maande.
Die raad stel voor dat hierdie tydsbeperkings moontlik verleng of heeltemal afgeskaf word.
Die raad beveel ook aan dat federale wetgewing gewysig word om beperkings op die verskaffing van genadedood en bygestaande selfdoding deur middel van telemedisyne op te hef. Dit sluit die elektroniese versending van voorskrifte vir dodelike middels in.
Nege dae se wagtydperk word in byna een uit vier gevalle nie gevolg nie
Die Voluntary Assisted Dying Act 2019 bepaal dat daar ‘n wagtydperk van nege dae tussen ‘n pasiënt se eerste en finale versoek moet wees.
Sedert die wettiging van bygestaande sterwe in Julie 2021 is hierdie wagtydperk egter in 648 gevalle, oftewel 26% van alle finale versoeke, kwytgeskeld. Dit het pasiënte toegelaat om hul finale versoek in te dien voordat die voorgeskrewe wagtydperk verstryk het.
Gedurende 2025–2026 het die persentasie finale versoeke wat voor die einde van die wagtydperk ingedien is, tot 29,1% gestyg.
Altesaam 227 finale versoeke is binne die nege dae ingedien. Dit is die hoogste jaarlikse persentasie sedert wettiging.
In een geval gedurende 2025–2026 is ‘n pasiënt slegs een dag ná die indiening van die eerste versoek deur genadedood of bygestaande selfdoding oorlede.
Baie pasiënte noem ander redes as onbeheerde pyn
‘n Beduidende persentasie pasiënte wat om genadedood of bygestaande selfdoding aansoek doen, noem redes wat nie direk met onvoldoende pynbeheer verband hou nie.
Tydens die eerste assessering het byna een uit drie pasiënte (32%) aangedui dat hulle reeds ‘n las vir hul familie, vriende of versorgers is, of bang is dat hulle een kan word.
Byna driekwart van die pasiënte, naamlik 706 (74,8%), het aangedui dat hulle nie meer in dieselfde mate aan aktiwiteite kan deelneem wat hulle voorheen geniet het nie, of dat hulle bang is om dié vermoë te verloor.
Dit was die rede wat die meeste genoem is.
Verder het 557 pasiënte (59%) die verlies aan selfstandigheid, of die vrees daarvoor, as rede aangevoer. Nog 539 pasiënte (57,1%) het die verlies aan waardigheid, of die vrees daarvoor, genoem.
Daarteenoor het 39,7% onvoldoende pynbeheer, of kommer daaroor, as ‘n rede aangevoer.
Toename in pasiënte wat nie palliatiewe sorg ontvang nie
Binne slegs een jaar het die aantal aansoekers om genadedood en bygestaande selfdoding wat nie tydens hul eerste assessering palliatiewe sorg ontvang het nie, van 124 in 2024–2025 tot 167 in 2025–2026 gestyg. Dit is ‘n toename van meer as 34%.
Van hierdie pasiënte het 154 gedurende die voorafgaande twaalf maande geen palliatiewe sorg ontvang nie.
Pasiënte met beperkte Engelse taalvaardigheid ontvang nie tolkbystand nie
Ses pasiënte wat gedurende 2025–2026 vir genadedood of bygestaande selfdoding in aanmerking gekom het, kon volgens die verslag glad nie of slegs swak Engels praat.
Nog 80 pasiënte se Engelse taalvaardigheid is as goed, maar nie baie goed nie, aangeteken.
Minder as vyf pasiënte wat vir die prosedure in aanmerking gekom het, het egter tydens hul eerste assessering hulp van ‘n tolk ontvang.
Selfs indien al die pasiënte wat tolkbystand ontvang het, onder die ses met die swakste Engelse taalvaardigheid was, beteken dit dat minstens twee van hierdie ses pasiënte geen tolkbystand tydens hul eerste assessering ontvang het nie.
Nege mediese praktisyns keur die meerderheid eerste versoeke goed
Slegs nege mediese praktisyns was gedurende 2025–2026 verantwoordelik vir die aanvaarding van 578 eerste versoeke om genadedood of bygestaande selfdoding.
Dit verteenwoordig 51,6% van alle eerste versoeke wat aanvaar is.
Verder het 21 mediese praktisyns eerste versoeke aanvaar sonder dat hulle die voorgeskrewe opleiding vir vrywillige bygestaande sterwe in Wes-Australië voltooi het. Hulle het ook nie hierdie opleiding gedurende die verslagtydperk voltooi nie.
Volgens Wes-Australië se departement van gesondheid se betalingskedule kan kwalifiserende mediese praktisyns $478,50 vir elke voltooide eerste assessering eis.
Gedurende 2025–2026 het slegs agt mediese praktisyns altesaam 542 eerste assesserings uitgevoer. Dit verteenwoordig 50,3% van alle assesserings gedurende daardie jaar.
Indien al 542 assesserings vir betaling gekwalifiseer het, sou dit ‘n totale bedrag van $259 347 aan fooie beloop het, oftewel gemiddeld ongeveer $32 418 per praktisyn.
Bykomende betalings beteken dat ‘n koördinerende mediese praktisyn tot $1 914 per pasiënt kan ontvang indien die praktisyn die daaropvolgende stappe voltooi en self die dodelike middel toedien.
Geen pasiënte is tydens eerste assesserings as slagoffers van dwang geïdentifiseer nie
Nie een van die 1 077 eerste assesserings wat gedurende 2025–2026 uitgevoer is, het bevind dat ‘n pasiënt nie vrywillig of sonder dwang opgetree het nie.
In elke assessering is bevind dat die pasiënt aan die vereiste van vrywillige besluitneming sonder dwang voldoen het.
Dit laat vrae ontstaan oor hoe doeltreffend moontlike dwang tydens die assesseringsproses geïdentifiseer word.
Gedurende 2025–2026 is 11 pasiënte tussen 18 en 39 jaar oud geskik bevind vir genadedood of bygestaande selfdoding.
Sedert wettiging in Julie 2021 was daar altesaam 36 assesserings waarin pasiënte in hierdie jongste aangetekende ouderdomsgroep geskik bevind is.
Sedert Wes-Australië in 2021 begin het om genadedood en bygestaande selfdoding wettig toe te laat, het altesaam 1 764 mense teen die einde van Junie 2026 op hierdie maniere gesterf.
Van die 541 sterftes gedurende 2025–2026 was 33 (6,10%) gevalle van bygestaande selfdoding. Dit behels dat die persoon wat wil sterf self die dodelike middel inneem of op ‘n ander manier aan hom- of haarself toedien.
Die oorblywende 508 sterftes (93,80%) was gevalle van genadedood, waar ‘n mediese praktisyn die dodelike middel aan die pasiënt toedien om die persoon se lewe te beëindig.
In een geval waar genadedood deur die mond of deur ‘n voedingsbuis toegedien is, het dit een uur en nege minute geduur voordat die pasiënt ná toediening van die dodelike middel gesterf het.
Nege komplikasies is gedurende genadedoodprosedures in 2025–2026 aangemeld.
Dit sluit in pasiënte wat gehoes of na asem gesnak het, gebraak het of maaginhoud opgebring het, asook probleme met binneaarse lyne waardeur die dodelike middels toegedien is.
Al nege pasiënte is ná toediening van die middels oorlede. Dit beteken dat komplikasies in 1,8% van die genadedoodgevalle voorgekom het.
Geen inligting oor komplikasies tydens bygestaande selfdoding word ingesamel nie
Die raad samel nie inligting in oor komplikasies wat tydens bygestaande selfdoding voorkom wanneer pasiënte self die dodelike middels toedien nie.
Daar word ook nie aangeteken hoe lank hierdie pasiënte neem om te sterf of waar die dodelike middel toegedien word nie.
In Oregon, waar bygestaande selfdoding sedert 1997 wettig is, was die jaarlikse komplikasiesyfer by bygestaande sterftes al so hoog as 14,8%.
Volgens verslae het pasiënte probleme ondervind om te sluk, medikasie opgebring, stuiptrekkings ervaar en selfs hul bewussyn herwin nadat hulle die dodelike middels ingeneem het.
Ander komplikasies sluit braking en langdurige sterfprosesse in. In sommige gevalle het dit baie ure geduur voordat pasiënte gesterf het, met een aangetekende tydperk van tot 137 uur, oftewel meer as vyf dae.
Gedurende 2025–2026 het die raad 255 gevalle na die direkteur-generaal van Wes-Australië se departement van gesondheid verwys. Dit het verband gehou met die tydige indiening van statutêre vorms ingevolge die wetgewing oor genadedood en bygestaande selfdoding.
Nog ‘n geval is verwys omdat ‘n mediese praktisyn nie die vereiste vorm ná ‘n genadedoodprosedure ingedien het nie.
Die raad het ook twee sake vir verdere ondersoek verwys weens moontlike oortredings van die wet.
Mediese dokter waarsku oor kommerwekkende toename
Dr Calum Miller, ‘n mediese dokter en navorsingsgenoot, sê:
“Wes-Australië het die genadedoodhoofstad van Australië geword. Die situasie is werklik heeltemal buite beheer. Dit is hartverskeurend om te sien hoeveel mense hul lewens deur bygestaande selfdoding of genadedood wil beëindig.”
“Die verslag maak melding van ‘n bygestaande sterfte slegs een dag nadat die eerste versoek ingedien is. Dit is ‘n buitengewoon kort tydperk vir ‘n proses wat ‘n mens se lewe beëindig.
“Die publiek verdien om te weet hoe dokters vasgestel het dat die versoek weldeurdag en vrywillig was, en dat die persoon ‘n behoorlike geleentheid gehad het om die beskikbare sorg en ondersteuning te oorweeg.”
Oproep om dringende ondersoek na genadedoodwetgewing
Alisdair Hungerford-Morgan, uitvoerende hoof van Right To Life, ‘n liefdadigheidsorganisasie wat die instelling van genadedood en bygestaande selfdoding teenstaan en hom eerder vir groter belegging in palliatiewe sorg beywer, sê:
“Ons doen ‘n beroep op Wes-Australië se minister van gesondheid, Meredith Hammat, om dringend ‘n ondersoek na die stelsel van genadedood en bygestaande selfdoding te gelas.
“Dit moet moontlike gevalle insluit waar pasiënte van dokter na dokter gaan totdat hulle een kry wat hul versoek sal goedkeur. Daar moet ook ondersoek ingestel word of die beskermingsmaatreëls wat in die huidige wetgewing vervat is, kwesbare mense werklik beskerm.”
“Sterftes deur genadedood in Wes-Australië het binne slegs vier jaar met 243% gestyg. Genadedood en bygestaande selfdoding is nou verantwoordelik vir 2,92% van alle sterftes.
“Dit is die hoogste persentasie van enige deelstaat in Australië en een van die hoogste syfers vir bygestaande sterftes ter wêreld in die vyfde volle verslagjaar ná wettiging. Slegs Kanada het vyf jaar ná die instelling van sy wetgewing oor bygestaande selfdoding ‘n hoër persentasie aangeteken.”
“Die situasie sal waarskynlik aansienlik vererger indien die wetgewing in Wes-Australië uitgebrei en verdere beskermingsmaatreëls afgeskaf word.
“Dit is presies waarvoor voorstanders van bygestaande sterwe hulle beywer. Wat veral verstommend is, is dat selfs die komitee wat verantwoordelik is om toe te sien dat die wetgewing en die beweerde beskermingsmaatreëls behoorlik toegepas word, hiervoor vra.”
Klik hier om OP HOOGTE van die nuus te bly deur op ons GRATIS weeklikse nuusbrief in te teken
> Ondersteun asseblief Christen-media en -joernalistiek in Suid-Afrika. Help ons om die Woord van God te verkondig en standpunt in te neem vir die waarheid deur ’n skenking aan ons bediening te maak. Ons waardeer jou ondersteuning. Klik hier om hande te vat met JUIG! Tydskrif.
Hoof foto en inhoud verkry vanaf oorspronklike artikel geplaas in die November 2026 uitgawe van JUIG! Tydskrif
Datum gepubliseer: 30/10/2026
VRYWARING: JUIG! Nuus is ’n Christen-nuusportaal wat vooraf gepubliseerde artikels deur skrywers van oral in die wêreld beskikbaar stel. Die skakel en oorspronklike bron van elke artikel word verskaf en die skrywer van elke artikel word ook aangedui (waar moontlik). Hoewel ons ook baie van ons eie artikels publiseer wat deur JUIG! se eie joernaliste geskryf is, skep ons nie uitsluitlik ons eie inhoud nie. Enige sienings of menings wat op hierdie webtuiste verskyn, is uitsluitlik dié van die skrywer en verteenwoordig nie noodwendig dié van die maatskappy nie.
