Onderhoud deur Gillian Fraser
Artikel oorspronklik geplaas in JUIG! Tydskrif Junie 2026
Toe NASA die Artemis II-sending geloods het, het die wêreld met verwagting toegekyk. Dit was die eerste bemande reis om die maan in meer as 50 jaar – ’n historiese stap in die mensdom se terugkeer na die diep ruimte. Die sending self was tegnies, presies en jare lank beplan. Maar wat daarna gevolg het, was iets veel dieper. Terwyl die bemanning verder van die aarde gereis het as wat die meeste mense ooit sal doen, het hul gedagtes nie in leegheid verdwyn nie. Inteendeel, dit het gelei tot verwondering, betekenis en uiteindelik na Christus. Vir Christene is dit nie verbasend nie. Die Skrif leer ons al lank dat die skepping getuig. “Die hemel getuig van die mag van God, die uitspansel maak die werk van sy hande bekend” (Ps 19:1). Artemis II het ons weer aan hierdie waarheid herinner.
Klagtes van ateïste
Ek onthou ’n plasing op sosiale media op ’n wetenskapforum waar mense hul teleurstelling oor die sending uitgespreek het. Dit was entoesiaste wat hierdie wetenskaplike mylpaal noukeurig gevolg het. In plaas daarvan om net tegniese terugvoer te hoor, het hulle ruimtevaarders gehoor wat oor God praat, Skrif lees en selfs bid. Sommige het gesê dit voel asof hulle op ’n kerkdiens ingeskakel was. Ek het geglimlag toe ek dit lees. Hoe meer ons die heelal bestudeer en die skepping ondersoek, hoe nader word ons aan die Skepper getrek. Soos Werner Heisenberg, Nobelpryswenner en die vader van kwan-tummeganika, gesê het: “Die eerste sluk uit die glas van natuurwetenskappe maak jou ’n ateïs, maar onder in die glas wag God vir jou.” My gebed is dat hierdie missie en die getuienisse wat daaruit gevloei het, baie mense na Christus sal aantrek.
Wie was aan boord van Artemis II?
Die Artemis II-span het uit vier ruimtevaarders bestaan: Reid Wiseman, bevelvoerder; Victor Glover, vlieënier; Christina Koch, sendingspesialis en Jeremy Hansen van die Kanadese Ruimte-agentskap. Die sending het vroeg in April 2026 plaasgevind en het net meer as ’n week geduur, met ’n omwenteling om die maan voordat hulle veilig na die aarde teruggekeer het. Dit was ’n fyn beplande sending, met die doel om stelsels te toets vir ’n toekomstige maanlanding. Maar saam met die tegniese mylpale het daar ook iets anders na vore gekom – iets diep menslik en geestelik.
Victor Glover se standvastige getuienis
Lesers sal onthou dat JUIG! voorheen oor Victor Glover geskryf het gedurende sy verblyf op die Internasionale Ruimtestasie. Destyds het hy opslae gemaak deur nagmaal uit die ruimte te bedien en openlik getrou aan sy geloof te bly. Daardie stille vrymoedigheid het ook tydens Artemis II sigbaar gebly. Glover het getuig van die skoonheid van die skepping en het nooit weggesteek dat sy geloof sentraal in sy lewe en werk staan nie. Hy het al gesê dat sy geloof, loopbaan en roeping “ineengeweef” is. Dit is weer duidelik hier. In ’n omgewing waar baie hul oortuigings sou stilhou, praat hy natuurlik en sonder huiwering oor God. Glover het verskeie Christusgesentreerde boodskappe uit die ruimte gedeel, insluitend een net voor ’n verwagte 40-minute kommunikasieonderbreking aan boord.
“Soos ons aanhou om die geheime van die kosmos te ontsluit, wil ek jou herinner aan een van die belangrikste geheime hier op aarde – en dit is liefde,” het Glover gesê. “Christus het gesê dat die grootste gebod is om God lief te hê met alles wat jy is … en Hy het ook gesê die tweede is net so belangrik – om jou naaste lief te hê soos jouself.”
Geloof wat saamreis
Een van die treffendste aspekte van hierdie sending is dat geloof nie op aarde agtergebly het nie. Dit het saamgegaan. Daar is berigte van Skriflesings tydens die sending, oomblikke van gebed en gesprekke wat ’n Bybelse wêreldbeskouing weerspieël het. “Hierdie ongelooflike prentjie van ’n sekelmaan en ’n sekelvormige aarde … hoe groot is U,” is uit sendingbeheer gesê toe die span die donker kant van die maan nader. Op dag 6 van die sending is die span wakker gemaak met die 2011-lied “Good Morning” deur die Christelike kunstenaars TobyMac en wyle Mandisa. Vir baie waarnemers was dit onverwags. Vir gelowiges maak dit volkome sin. God word nie beperk deur plek nie. Of dit nou in ’n kerkgebou of ’n ruimtetuig is – Hy bly teenwoordig.
Reid Wiseman se keerpunt
Miskien is die merkwaardigste verhaal uit Artemis II dié van Reid Wiseman. Volgens berigte het hy nie hierdie reis as ’n man van geloof begin nie. Voor die sending het hy homself nie as ’n gelowige beskou nie, maar as ’n ateïs.
Ná sy terugkeer aarde toe het Wiseman gevra om met ’n kapelaan te praat. Toe hy die kruis aan die kapelaan se kraag sien, het hy in trane uitgebars. “Daar is geen ander verduideliking vir wat ek gesien en ervaar het nie. Toe ons weer op aarde land, het ek die kruis gesien en net gehuil.” Hy het later vertel hoe diep daardie oomblik hom geraak het. Dit was nie ’n voorbereide reaksie nie. Dit was eg. Dit was rou. Dit was ’n duidelike keerpunt. Berigte dui daarop dat hy sedertdien sy lewe aan Jesus oorgegee het.
Dit is betekenisvol. Nie omdat dit ’n storielyn pas nie, maar omdat dit wys hoe God werk. Nie altyd deur argumente nie, maar deur oomblikke wat die hart raak. Wiseman het die ruimte ingegaan met een wêreldbeskouing en met ’n ander teruggekeer.
Wanneer die skepping jou konfronteer
Daar is iets daaraan om die skepping uit daardie perspektief te sien wat ’n blywende indruk laat. Dit gaan nie net oor skoonheid nie. Dit gaan oor omvang, orde en die besef hoe klein ons is. Ruimtevaarders praat dikwels hieroor, maar vir Wiseman het dit hom dieper geraak. Dit het persoonlik geword. Dit het hom laat nadink oor wat hy glo. Hy het gesê: “Dit is nie toevallig dat alles presies is waar dit moet wees nie. Toe ons die sonsverduistering agter die maan sien, het ek besef ons weet niks van die heelal nie. Ons is soos ’n sandkorrel.” Hier word die waarheid van die Skrif weer duidelik. Die skepping bestaan nie net nie – dit getuig. Dit wys na iets meer as ditself.
’n Herinnering van Barry Wilmore
Dit is nie die eerste keer dat ons so ’n reaksie sien nie. ’n Paar jaar gelede het JUIG! oor Barry Wilmore geskryf, ’n ervare NASA-ruimtevaarder wat vir ’n geruime tyd op die Internasionale Ruimtestasie was. Wilmore is ’n toegewyde Christen en het openlik vertel hoe sy tyd in die ruimte sy geloof versterk het. Hy het eenvoudig gesê: “Wat ek in die ruimte gesien het, het die Bybel bevestig.” Wilmore se perspektief was gegrond in ’n vaste oortuiging. Hy het nie die ruimte ingegaan op soek na antwoorde nie. Hy het met ’n vaste geloof in God gegaan en wat hy gesien het het dit net versterk. Dit sluit aan by wat ons nou met Artemis II sien – verskillende reise, maar dieselfde gevolgtrekking.
Wetenskap en sy grense
Wetenskap is nie die vyand van geloof nie. Dit is ’n hulpmiddel wat ons help om te verstaan hoe die heelal funksioneer. Maar dit beantwoord nie waarom dit bestaan of wat dit beteken nie. Die Skrif doen dit. Hierdie onderskeid is belangrik.
Die Artemis II-sending is ’n merkwaardige prestasie van menslike vernuf. Dit weerspieël jare se studie, dissipline en presisie. Maar selfs met al hierdie kennis bly die diepste vrae onbeantwoord. Waarom is ons hier? Waarom raak skoonheid ons aan? Waarom is die heelal so georden en doelbewus? Wetenskap kan die meganika beskryf. Dit kan nie die betekenis verklaar nie.
’n Gedeelde verwondering
Onder die bemanning was daar ’n gedeelde reaksie op hul ervaring. Woorde soos “ontsag” en “verwondering” het herhaaldelik na vore gekom. Dit is nie ligsinnige beskrywings nie. Dit dui op iets werkliks. Wanneer mense wat opgelei is om te meet en te analiseer, so begin praat, wys dit dat iets dieper plaasvind.
Die betekenis van hierdie sending
Artemis II sal onthou word as ’n mylpaal in ruimteverkenning, maar vir baie van ons ook vir iets anders. Dit herinner ons dat, hoe ver ons ook al reis, ons nie buite God se bereik kan beweeg nie.
Sommiges, soos Victor Glover, dra hul geloof saam en sien God duideliker. Ander, soos Reid Wiseman, beleef iets onverwags en begin ’n nuwe pad. Hoe dit ook al sy, die boodskap bly dieselfde. Die hemele verkondig steeds die heerlikheid van God.
Klik hier om OP HOOGTE van die nuus te bly deur op ons GRATIS weeklikse nuusbrief in te teken.
> Ondersteun asseblief Christen-media en -joernalistiek in Suid-Afrika. Help ons om die Woord van God te verkondig en standpunt in te neem vir die waarheid deur ’n skenking aan ons bediening te maak. Ons waardeer jou ondersteuning. Klik hier om hande te vat met JUIG! Tydskrif.
Hoof foto verkry deur oorspronklike artikel gepubliseer in die JUIG! Tydskrif; Junie 2026
Inhoud fotos verkry deur NASA webtuiste
Datum gepubliseer: 22/05/2026
VRYWARING
JUIG! Nuus is ’n Christen-nuusportaal wat vooraf gepubliseerde artikels deur skrywers van oral in die wêreld beskikbaar stel. Die skakel en oorspronklike bron van elke artikel word verskaf en die skrywer van elke artikel word ook aangedui (waar moontlik). Hoewel ons ook baie van ons eie artikels publiseer wat deur JUIG! se eie joernaliste geskryf is, skep ons nie uitsluitlik ons eie inhoud nie. Enige sienings of menings wat op hierdie webtuiste verskyn, is uitsluitlik dié van die skrywer en verteenwoordig nie noodwendig dié van die maatskappy nie.
