Geskryf deur CfaN Suid-Afrika
Artikel oorspronklik geplaas in die September uitgawe van JUIG! Tydskrif
Hierdie is ’n verhaal van merkwaardige tydsberekening. Christ for all Nations (CfaN) het ’n groot dringendheid ervaar om te reageer op deure wat skielik in Venezuela oopgegaan het. Daarom bied hulle die afgelope twee jaar Fire Camps aan waar plaaslike, opkomende evangeliste opgelei word en bou hulle verhoudings met honderde plaaslike kerke. Hierdie werk is in opbou tot ’n groot CfaN-evangelieveldtog wat in Oktober vanjaar in Valencia gehou sal word. Die voorbereidings vir die veldtog is reeds in ’n gevorderde stadium.
God se volmaakte plasing
Dit is waarom Alejandro en Rachel Escobar, ervare organiseerders van CfaN-veldtogte, vanjaar in Junie in Venezuela was toe die twee aardbewings die land getref het. Hulle was in die laaste paar dae van ’n reis van 19 dae en het ’n groep van 27 evangeliste gelei. Die evangeliste het jeugveldtogte aangebied, in gevangenisse gepreek en met plaaslike kerke vergader om die komende veldtog te beplan. Nie een van die 27 evangeliste in die span is tydens die aardbewings beseer nie.
Toe die aarde geskud het
Een van die evangeliste, Fabian Lösslein, het die oomblik beskryf toe alles verander het. “Ek het pas ’n groot vergadering verlaat waar al die pastore by een kerk byeengekom het en was op pad huis toe. Skielik het al die motors op die snelweg stilgehou. My eerste gedagte was: Word ons beroof? Toe sien ek hoe die motor reg langs my skud en ek het onmiddellik geweet dit is ’n aardbewing. My vrou en drie kinders was in die woonstel op die 24ste verdieping. Die hele gebou het geskud. My kinders het letterlik van die een muur na die ander geval, maar die Here het duidelik vir my gesê: ‘Ek is jou vesting. Jy is veilig.’ ’n Halfuur ná die aardbewings was die kinders in die bed en vas aan die slaap. Ons het ’n vrede ervaar wat alle verstand te bowe gaan.”
Om Jesus se hande te wees
Ná die aardbewings is die voorbereidings vir die veldtog tydelik onderbreek. Alejandro en Rachel, wat die afgelope twee jaar ’n netwerk van kerkleiers opgebou het, het begin kyk hoe hulle Jesus se hande kon wees. In plaas daarvan om gebedsbyeenkomste en media-onderhoude te hou, het hulle nou kos, water en medisyne na desperate mense geneem wat uit hulle huise verdryf is. Hulle het vasgestel waar die plaaslike Kerk hulp nodig gehad het en onmiddellik ingespring om soveel moontlik te doen.
Voorbereiding vir ’n groot oes
Alejandro kom oorspronklik van Venezuela en hoor reeds meer as agt jaar lank hoe die Here oor ’n groot oes in dié land praat. Hy vertel: “ Toe die aardbewing tref, was ek en Rachel die enigste Christelike hulpspan op die toneel. Later het ander by ons aangesluit en het ons ’n klein noodlenigingspan gevorm. Gegradueerdes van die Fire Camps en CfaN se opleidingskamp het gehelp om die Evangelie te verkondig, plaaslike kerke te ondersteun en noodleniging te verskaf. Die mense smag na hoop.”
Bring hoop en gebed
Alejandro gaan voort: “Ons het meer as 700 opgeleide evangeliste in die land. In Valencia, waar ons gestasioneer was, is daar ongeveer 250 evangeliste wat deur die Fire Camps opgelei is. Hulle het self begin optree en baie kerke werk onophoudelik. Ons het verhale gehoor van evangeliste wat mense gaan red en die Evangelie gedeel het met dié wat onder die puin vasgekeer was. Hulle het nie toerusting gehad om hulle uit te grawe nie, maar het hoop gebring en saam met hulle gebid.”
Geloof bo vrees
“Hoewel ons kernspan klein was, het ons geweldige ondersteuning ontvang van honderde evangeliste wat die afgelope paar jaar opgelei is, asook van plaaslike kerke. Ons werk nou saam met talle kerke, raadsadviseurs en groot kerkverbande in Valencia. Hulle het met ons saamgespan om die Evangelie te verkondig. Hulle het spanne en humanitêre hulp ingebring en ons het langs hulle kom staan om seker te maak dat die Evangelie ook gedeel word. Hulle sou byvoorbeeld matrasse en kos aflewer, mense sou saamtrek en dan sou ons preek. Ons het klein Evangelieveldtogte by noodsentrums gehou.”
‘God het my gespaar om te dien’
’n Paar dae ná die aardbewings het Alejandro ’n kerk in die hartjie van La Guaira besoek. Dit was een van die gebiede wat die swaarste getref is met meer as 190 geboue wat daar ineengestort het.
“Ons het ’n klein kerk daar gekontak en ’n pastoor met die naam Israel ontmoet. Hy het sy hartverskeurende verhaal vertel. Hulle het daardie dag ’n genesings- en bevrydingsdiens gehou. Minute ná die diens het die aardbewing getref. Hy het 20 gemeentelede verloor en sou self gesterf het as ’n gemeentelid hom nie onder die puin uitgehaal het nie.
“Die kerk het ook ’n voedingsprogram bedryf en daagliks honderde kinders in ’n groot gebou van kos voorsien. Tydens die aardbewing het die gebou ineengestort en al die kinders binne het gesterf. Een muur was bedek met hulle prentjies, Bybelverse en boodskappe soos: ‘Jesus is my Vriend.’ Hulle het almal vir Jesus geken.
“Daardie verhaal het my diep geruk, maar pastoor Israel se woorde het my die meeste geraak: ‘Ek moes gesterf het, maar God het my vir ’n rede gered. Ek leef om mense te help en sy Koninkryk te bou.’ Sedert die aardbewing werk hy en ander dag en nag om mense te red en kos en water te voorsien. Hy het gesê: ‘As die kok nie meer kan kook nie, sal ek kook. God het my gespaar om te dien, te help en mense ter wille van die Evangelie te red.’”
Harte draai na God
Kan enigiets die dringendheid van die Evangelie duideliker by ons tuisbring? Evangelis Matias Toivainen beskryf die diep behoefte aan God wat hulle oral waarneem: “Ek het geen sinisme teenoor God gesien nie. Daar is tans geen ateïste in die land nie en mense se harte is baie, baie ontvanklik vir die dinge van die Here. God het dus vir ons krag gegee en Hy het vir ons ’n rol gegee om te vervul sodat die Goeie Nuus verkondig kan word. Ons het mense lief. Terwyl ons hulle help, bid ons ook vir hulle. Ons wil met hulle praat oor ’n hoop wat blywend is, ’n lewe wat voortduur en nie gebreek kan word nie en ons wil mense in die arms van Jesus lei. Ons sien elke dag hoe honderde mense op die Evangelie reageer.”
God het ’n plan vir Venezuela
Is dit nie wonderlik om dit te aanskou nie? God was reeds lank voor hierdie tragedie in Venezuela aan die werk. Hy was besig om ’n nuwe fondament te lê, honderde evangeliste te roep en die harte van Christene saam te bind. Nou, in hierdie tyd van aardbewings en beproewing, het die Liggaam van Christus opgestaan om die uitdaging die hoof te bied. Oral waar hande help word die Evangelie verkondig.
Venezuela se tyd is nou
Vir hierdie nasie, wat reeds soveel verduur het en steeds swaarkry, is die tyd nou. Plaaslike komitees en adviseurs stem saam dat Venezuela die Evangelie nou meer as ooit nodig het. Die voorbereidings vir die veldtog sal so gou moontlik voortgaan. Bid asseblief vir die mense van Venezuela, vir die plaaslike kerke wat opgestaan het om hierdie geweldige uitdaging die hoof te bied en vir ons span terwyl hulle die Here se leiding vir die komende veldtog soek.
Hierdie artikel verskyn in die September 2026 uitgawe van JUIG! Tydskrif. Lees die digitale weergawe van hierdie tydskrif hier: joygifts.co.za
Klik hier om OP HOOGTE van die nuus te bly deur op ons GRATIS weeklikse nuusbrief in te teken.
> Ondersteun asseblief Christen-media en -joernalistiek in Suid-Afrika. Help ons om die Woord van God te verkondig en standpunt in te neem vir die waarheid deur ’n skenking aan ons bediening te maak. Ons waardeer jou ondersteuning. Klik hier om hande te vat met JUIG! Tydskrif.
Hoof foto verkry deur oorspronklike artikel geplaas in die September uitgawe van JUIG! Tydskrif
Datum gepubliseer: 18/08/2026
VRYWARING
JUIG! Nuus is ’n Christen-nuusportaal wat vooraf gepubliseerde artikels deur skrywers van oral in die wêreld beskikbaar stel. Die skakel en oorspronklike bron van elke artikel word verskaf en die skrywer van elke artikel word ook aangedui (waar moontlik). Hoewel ons ook baie van ons eie artikels publiseer wat deur JUIG! se eie joernaliste geskryf is, skep ons nie uitsluitlik ons eie inhoud nie. Enige sienings of menings wat op hierdie webtuiste verskyn, is uitsluitlik dié van die skrywer en verteenwoordig nie noodwendig dié van die maatskappy nie.
 het ’n groot dringendheid ervaar om te reageer op...){kind=link}